شب وداع

شکفته غنچه یاسَت در آب دیده من 
کجایی ای گل در اشک آرمیده من

بهار خوش خبرِ کوچه یاد خاطره ها
گل شکفته به باغ خزان رسیده ی من 

کنار چشمه نوش تو من درخت غریب 
در آب و آیینه ات شاخه ی خمیده ی من 

تو عاشقانه ترین شر حافظی که ز مهر 
رسانده ای به فلک قامت فصیده ی من 

شب عبور تو از مرز آشنایی ها 
افول نور ز چشمان خون چکیده ی من

بیا که باغ فرومانده از تلاوت سبز
هلا پرنده ی ازآشیان پریده ی من

شب وداع تو و، بغض ابر و گریه بید
نظاره گر تو به پایان خود رسیده ی من 

تو رفتی و شب پرواز و انجماد زمان 
به قاب پنجره تندیس خط کشیده ی من

نشسته ام پس دیوار بر کشیده شب 
که تا دوباره، کجا سرزنی، سپیده ی من
***
هنوز این منم  و این شب سیاه غمین 
هنوز این منم و ین تن تکیده ی من 

هنوز این منم و ناله های بی فریاد
هنوز تاب شکیب به جان دمیده ی من 
***
کجایی ای گل رویت بهار دیده ی من" 
*"بهار بی گل روی تو خار دیده ی من