برای باغ و بهاران گذشته نهاوند

بهارا سر از دشت «گرّین»  برآر
بزن  آتش لاله  بر  کوهسار

دوباره بده  جنبشی  خاک  را 
که  بیدار سازد  بُن  تاک  را 

بزن طاق رنگین کمان بر سپهر 
که  گیرد  به  بَر ناهید و  مهر

به  پا  دار آیین  جمشید  را 
به  هر بام  و بر آتش عید را 

به یاد آور آن خسروانی سرود
به آوای چنگ و  به  آهنگ  رود

به  اُرمزد* روز از مه  فرودین
به  آیین  دیگر بگردد  زمین

سه ماه از تو از تو ای فصل ناز بهار
بخندد به  ما  چهره  روزگار

پیام  تو از  گله  سارها
شنیدیم با  گوش و جان  بارها 

**«نسیمی که آید از دشت «خزل
برد  انده  ماه  بهمن  ز دل